Wie ben ik?

Hoi, ik ben Willem. In mijn jonge jaren was ik een fervent visser. Ik was uren bezig met het maken van tuigjes, lokvoer en dergelijke. Nadat ik mijn vrouw ontmoet had, verdween dit wat naar de achtergrond en ontdekte ik de liefde voor hout. Wij kochten ons eerste huis samen en dat moest ook worden ingericht. Zij had een voorliefde voor geloogd grenen meubelen. Hier hingen toen, in mijn ogen, behoorlijke prijskaartjes aan. Ik zei: “Voor dat geld kan ik het ook zelf maken.”

Een aantal projecten tot nu toe: diverse (boeken)kasten, tafeltjes, egelhuisjes, krukjes, plantentafeltjes, schuifdeuren, insectenhotels, kippenhok, gevelbetimmering, papegaaienboom, krappalen, overkapping, tuinhuis, (tuin)lampen, vogelhuisjes, tuinbankjes, vleermuizenkast, bloembakken, etc. etc. 

En… ik vind  alles even leuk om te maken, vooral omdat elk voorwerp uniek is om te maken. Het geeft me veel energie om te zien hoe blij iedereen is met hetgeen ik gemaakt heb.

Nu, zo’n kleine 40 jaar later, kan ik wel zeggen dat ik heel wat afgetimmerd en geknutseld heb. De ideeën komen vaak van mijn vrouw en ik werk ze uit. Ik vind het een sport om van “niets” “iets” te maken. Daarnaast ben ik behoorlijk zuinig ingesteld als het gaat om hout. Ik gooi niet snel iets weg. Als ik er niets meer mee kan... geloof mij, dan is het alleen nog geschikt voor de kachel. Ik heb een deel van mijn carrière gewijd aan de bescherming van het milieu en ik geloof in hergebruik van materialen.  Duurzaamheid staat daarom bij mij in een hoog vaandel.

In de praktijk betekent dit, dat ik een grote schuur vol met resthout heb. Om de zoveel tijd ga ik even ‘shoppen’ bij iemand in mijn kringen om weer een stapel pallets of iets anders af te halen. Hout leeft en wat het heeft meegemaakt over de jaren, zie je vaak terug in de textuur. Dit betekent natuurlijk, dat het niet altijd mooi is, daarom bewerk ik het hout ook altijd eerst om het weer opnieuw te kunnen gebruiken. Hier en daar een oud schroefgat daargelaten, maar dat is ook weer de charme van gebruikt hout.

Het bewerken van het gebruikte hout is een tijdrovend proces. Spijkers en schroeven gaan in een bak voor de “oudijzerboer”. Fijn schaafsel gaat naar de overbuurman; hij gebruikt het voor zijn rokerij. Grof schaafsel gaat het kippenhok in. Hout wat echt niet meer gebruikt kan worden verdwijnt in de kachel.

En dan kan ik los gaan met mijn creatieve proces. Ik zou zeggen, neem een kijkje op de website om te zien of er iets is wat je leuk vind of ik voor je mag maken.